Wind

Het waait en het waait al een poosje. Toch maar weer opstappen. Oi, het waait harder dan gehoopt. Zit zelfs een beetje regen in de lucht. Het is zwaar, waarom doe ik dit? Ik trap en ik voel alleen pijn en geen snelheid. De bidon is al leeg en ik ben te misselijk om wat te eten. Help! Wind zuigt. Ik moet terug naar huis, capituleer, huil zachtjes en zet koers richting startpunt.

De wind wordt een vriend, ik ga vooruit, man wat ben ik sterk! Stenen uit de straat, aan de kant mensen! Traantjes van plezier en trots.
Wind is gaaf.

Siemen uit Wierden

Pijn

Ik kijk opzij en zie een verbeten gezicht starend naar de weg. Ik schakel nóg een tandje bij.

Wielrennen is elkaar pijn doen. Niet omdat je elkaar niet mag, maar juist omdat je elkaars vrienden bent. Stuiterend over de kasseien kan ik een vloek niet onderdrukken. Tanden op elkaar. Sprintend naar het volgende blauwe bordje strooi je elkaar zand in de ogen. Verhalen worden geboren.

's Avonds met diezelfde maten de kroeg in om de rit te herbeleven. En wanneer de avond vordert kijk ik opzij en zie ik een verbeten gezicht starend naar het bier.

Ik schakel nóg een tandje bij.

Tom uit Wierden

Hongerklop

Met de vrienden op bezoek bij de Helden van de Tour. Dwalen over steile geitenpaden, de energie zakt al snel weg. Nog een keer voelen maar heb echt geen eten meer bij me en we moeten door!

Onderweg bijna gered, maar de light ranja en dito biscuitjes zetten niet aan. Bij elke trap draait de aarde 3x voor de ogen, maar we moeten door!

Eindelijk, een rustplaats; even zitten! Er wordt iets kouds in mijn hand gedrukt en gezegd "Er is geen geld voor eten, alleen voor Bier!"

Het lijden gaat nog even door!

Sander uit Wierden

Komt tijd, komt Billy.

De snelheid op het vers gemaaide voetbalveld werd minder, niets aan te doen.
Tegenwoordig schakelen wij een tandje op en trekken we harder aan onze schoen.

De benen konden de kilometers in het natte gras niet meer aan.
Heden trappen wij achter de kopman aan.

Zaterdagochtend 11 uur blies de scheids gestaag op zijn fluit.
Met die tweewieler maakt de starttijd niet meer uit.

In de rust moesten de slechtste het veld ruimen.
Chasse patate op de fiets als je loopt te verzuimen.

Wij rolden na de 3e helft de kantine uit vol bier en plezier.
Na het fietsen genieten wij nu thuis van het heerlijke Billy Brewster speciaalbier.

Accepteer de tand des tijd.
Maar raak die sterke benen nooit kwijt!

Ezri Blaauw uit Heiloo

Goede benen

Als baksteen naar beneden, als baksteen naar boven. Klimmen is niet aan mij besteed. Des te mooier wanneer de benen wel een keertje meewerken in de klim. Wat heerlijk als het dan lukt om op de Motieweg eraan te blijven hangen. “Verdomme Willem, wat doe jij hier?” Een glimlach kan ik niet tegenhouden. Bedankt voor de mooie woorden jongens 😉

Jan Willem uit Almelo